levin herhangi birimizle bir konuda sohbet etmeye başlamak için gelip “şen napıyosun” diye soruyor… ya da altını alıp, herhangi bir nedenle -yatma hazırlığı, temiz kıyafet giyinme, gerçekten bir yere gitme, sabah kalkınca ev kıyafeti giyme vb…- üzeri değiştiğinde hemen “şimdi nereye gidiyoruz?” diye soruveriyor. Bizim de yüzümüzde hep bir şaşkınlık ve utanç ifadesi beliriveriyor… çünkü kendimizi çalıştığımız ve Levin’i az gördüğümüz için hep suçlu hissediyoruz; “çocuğu bir yere götüremiyoruz” diye..

Dün Levin, Şibel teyzesinde uyurken -artık kalkması gerektiği için uykusunda hafif taciz ettim- onunla konuşunca bana “ııııııııh ayıcık, ayıcık” dedi… anlamadım, sonra gözlerini açıp onunla sakin ve sessiz bir tonda konuşunca, bana rüyasını anlattı: anneannesiyleymiş( bir yere gidiyorlar herhalde, genelde hergün parka gidiyorlardı, onu söylüyor olsa gerek) bir abi kardeş varmış, kızıyormuş ama abla kardeş kızmıyormuş (sanırım bir kız bir de erkek çozuk vardı, biri kızdı, diğeri sevdi bunu) zaten bu kadar anlatabildi. Sonra plak takıldı ve 3-5 kez daha aynı cümlelerin üzerinden geçti.. Bence bu bile harika… Rüyalarını bize anlatmaya başlaması çok güzel, hatta rüya görüp bunu hatırlayabilmesi de… O da benim gibi geceleri bol rüya görüyor ve çok konuşuyor.

Şimdilik böyle… aklıma gelenleri artık böyle not etmece… arada da birkaç foto yapıştırırım.

yorucu bir günün ardından TV seyrederken uyuya kaldı..

antalyadan dönerken zaman zaman arabada uyuya kaldı meleğim..

24 aylık prenses

prensesim bi bakar mısınız?

Doğum günü için giydiği elbisesini 40 yıllık mankenlere taş çıkartırcasına nasıl da sunuyor. Giyim firmalarının katolog resmi olabilir bu kare… Her ne kadar<arkasından terbezi fırtlasa da yine de bizim prensesimiz.. Bu resim de Antalya Serik’te yazlıkta çekildi. Boğazak’ta…

Ama unutmadan:

Aydedenin antalya’ya onun arkasından onun için gelmesine çok sevinen Levin her gece ona öpücükler yolluyor ve çok sevdiğini söylüyor.

heykellerle ilgili anektodumuz var..aslan heykelllerini gördüğünde korktum dedi. babası o bir heykel ve heykellerden korkulmaz dediğinde cevabı: benden de korkulmaz oldu.

bir de anneannemiz yemek odaklı olduğundan, ki Levin de artık onu öyle biliyor- “anneanne sen denize girme bana mama yap!” ya da “anneanne sen addaya niye geldin, bana mama yapacaktın!” diyor.

Anneannemiz ona “Kasım’da size geleyim mi?” diye sorunca “yokk! ogelme, yoksa biz buraya gelemyiz” dedi.

En güzeli ise bu yazlığı çok sevdiğini anneannesine “anneanne burası çocuk parkı gibi…” demesiydi.

Burada çok eğleniyoruz. Hergün arkadaşımız Onur ve komşu ablalrımız Sıla ve Selin ile zaman geçiriyor, bisikletimize biniyor, denize giriyor ve sahilde kum oynuyoruz.

Bir Iphone'a poz verirken....

Levin Hanım,

26 Haziran günü Ofset Yapımevi’ne  annesi ile birlikte dergi ozaliti bakmaya gitti. Oldukça uyumlu zaman geçirdik… Bizi en son MAC’leri kurcalayana dek hiç üzmedi… Artık son noktada uykusu geldiği için arızaya bağladı ama Allah’tan bizim de işimiz bitti, arabamıza bindik ve yola çıktığımızda Levin uyuyakalmıştı bile…

Bir Iphone'a gülümseyerek poz verirken...

masum masum resim çizerken...

Levin bebeğime Cumartesi günü IKEA’dan masa, yer yatağı , çiçek vb. aldık. Akşam babası kurdu, o da hemen eşyalarını masasına yerleştirdi. Pazar teyzesinden egtirdiği “kami-kamil” kod adlı kalemleriyle hemen çizimlere başladı bile…

Bu sabah Nihal Hn. hasta olduğu için, Babaannemiz nam-ı diğer “banni” geldi. Kızım da onu inine götürüp masasını gösterdi ve hemen çalışmalar başladılar.

Oysa minik canım bana ne kadar çok çektirmişti gecenin 4′ünde hortlayarak… Sizce gece hortlamış ve karanlıkta duploları birbirine takmaya çalışmış bir çocuk edası var mı bu masumda?

banni, masa, çiçekler ve sevgili levin...

teyzeme miyav çizdiriyorum

oooh pek de güzel çiziyor teyzem

ortalığı biraz dağıttık mı ne?

Ardından “Mertcanla tepiştik, seviştik, uykum geldi” diyerek uyudu Levin hanım. Kalkınca da biberondaki suyunu ablamın parkelerinin nem ihtiyacı olduğunu düşünerek onlara emdirmeye çalıştığından ortamdaki gölde yürüyerek çoraplarını ıslattı. Böylece çoraplarını çıkardık, Mertcanın küçülen çoraplarıyla bir eşofman altı giydirdik. O da bu kılığın üzerine yeşil tespihleri takınca ve de eline balonları alınca eve 23 Nisan havası geldi…

Sanki Etnik 23 Nisan kızı oldu bizimkisi… Biz de bol bol güldük ona bakıp. Sizce de komik değil mi tipi?

lolololo

yorum yok

meleğim benim, bu halini -emziksiz elbette- çok seviyorum....

Ama onu teyzesine götürmeden önce  sandalyesine oturtunca yüzünde güller açtı… ardından binbir zorlukla saçını yakaladığım gibi!… Topladım, ne yapacaktım ki? ama her zamanki gibi zor oldu, serseri halini kendisi daha çok seviyor… Babası “ne güzel olmuşsun” deyince yiğidi öldürdü ama hakkını yemedi benim kızım: “annem yaptı” dedi.

küçük EVREN işte masa, işte Levin

Yine bişeye kızdım

işte masa, işte Levin

levin ve kırmızı ayakkabıları sallanırken:)

 Sonra kızıma yatağı içinde bir “upsy daisy” ile bol bol resim yapabileceği 1 yaşa uygun boya kalemleri aldım çeşit çeşit… Çok mutlu olduk. Oradan çıkıp havanın güzelliğinden yararlanmaya karar verdik ve o salıncaktan diğerine başlayan bir yolculuğa çıktık bir saat boyunca.. sallandık, sallandık, sallandık…..

hoppaa

gittimm!

baba, ne biçim sallıyosun öle?

NOT: Bu fotoğrafları ve metni girmek 3 günümü aldı. canım çıktı diyebilirim, artık web hatası mı kul hatası mı bilmem, bi post olmadı körolmayasıca …:(

Neyse, sözün kısası bu hafta EK hazırlığı derken kızımı 3 gecedir babası uyutuyor, ben de ona hasret, yalnızca sabahları yüzünü görebiliyorum.  O yüzden ya fotoğrafını ya d avideosunu çekip evden çıkıyor ve bütün gün işte ona buna ve kendime gösteriyorum. YEM Yayın personeli, elimde telefonumu görünce, benden köşe bucak  kaçmaya başladı bile:) işte bugünün levini…

videoyu küçültünce burada bir yerde görünür bulacaksınız….