Evet, 27 Mart akşamı babası kızına yeni masa ve sandalyelerini kurdu… Kızım her zamanki sevincini ifade etmez tavrıyla inceledi, sonra ne yapacağını bilmediği için alıştığı işlerine geri döndü. Herşeye ve herkese başta mesafeliyizdir!
meleğim benim, bu halini -emziksiz elbette- çok seviyorum....
Ama onu teyzesine götürmeden önce sandalyesine oturtunca yüzünde güller açtı… ardından binbir zorlukla saçını yakaladığım gibi!… Topladım, ne yapacaktım ki? ama her zamanki gibi zor oldu, serseri halini kendisi daha çok seviyor… Babası “ne güzel olmuşsun” deyince yiğidi öldürdü ama hakkını yemedi benim kızım: “annem yaptı” dedi.
küçük EVREN işte masa, işte Levin
Yine bişeye kızdım
işte masa, işte Levin